Vissen in de Vlasroot

 
Op één van mijn ontdekkingsvluchten ben ik neergestreken in een boom op een plaats die men hier de Vlasroot noemt. Ik was hier al eens geweest tijdens de winter en was toen positief verrast over de toegewijde ouders die samen met hun kinderen preventief het ijs aan de kant aan het kapot slaan waren. Dit, althans dat veronderstelde ik toen, om te voorkomen dat kinderen er later doorheen zouden kunnen zakken, immers waar geen of kapot ijs ligt zal men het niet betreden.

Nu verwonderde ik mij over het grote aantal vissers die rondom de vijver zaten. Een snelle vlucht over de parkeerplaats leerde mij dat de vissers uit allerlei landen kwamen, Nederland, België en diverse Oostbloklanden. Hier bij de vijver is de integratie goed gelukt dacht ik.

Van mijn opa heb ik gehoord hoe er vroeger gevist werd; wat een armoe toen, zo twintigste eeuw.

Nu anno 2018 wordt er op de 2.0 methode gevist. Het aas, wat in allerlei soorten meegenomen is, wordt aan het haakje gedaan waarna, met een goed gemikte worp, de haak met aas in de vijver belandt. Vroeger werd dan de vingermethode toegepast, de vinger werd lichtjes op het vissnoer gelegd om de eventuele beweging te voelen en de vis aan de haak te slaan zoals dat heet. Nu wordt er elektronica apparatuur op aangesloten die een piepsignaal afgeeft zodra er beweging is. Het voordeel daarvan is dat de visser in de door hem neergezette tent, van simpel strandtentje tot heuse bungalowtent, nog wat slaap in kan halen. De mobiele telefoon kan ook uitgebreid gecontroleerd worden of het ontbijt of de lunch kan met de meegebrachte braadpan op het houtvuur klaar gemaakt worden. Dit smaakt natuurlijk het beste met een meegebracht biertje uit de koelbox. Er zijn zelfs vissers die een op afstand bestuurbaar (klein) bootje hebben waarvan de bodem open kan om daarmee op de juiste plek voedsel te droppen zodat de karpers daar op af komen.

Om al die spullen naar de uiteindelijke vis- kampeerplek te brengen zijn kosten noch moeite gespaard om voertuigen uit te breiden met al dan niet zelf gemaakte karretjes achter de fiets, de brommer of scooter, waarmee tot de juiste plaats gereden en uitgeladen kan worden. Diegenen die met de auto komen moeten óf een paar keer lopen óf hebben een bolderkar bij zich. Het is geen sinecure dat als je een lang weekend wil gaan vissen/kamperen  en je niet met de auto tot aan die plaats kunt komen en alles moet sjouwen.

Er doet zich bij de Vlasroot echter een probleem voor: er is te weinig capaciteit aan afvalbakken, zeker in het weekend. Nu zouden de vissers en hun in groten getale meegekomen familie de rotzooi natuurlijk mee naar huis kunnen nemen om het aldaar weg te gooien in de daarvoor bestemde bakken, maar dat levert op termijn niets op. De gemeente kun je het beste overtuigen van het investeren van meer afvalbakken door het teveel aan afval gewoon bij de afvalbak of her en der te laten liggen en voor dat laatste is door de meesten gekozen. De grote vraag is nu “Doet de gemeente daar wat mee, is het geen vergeefse moeite van al die goedwillende vissers?” We gaan het zien, ik zal in ieder geval over een tijdje nogmaals die kant uit vliegen.

390 totaal aantal vertoningen, 1 aantal vertoningen vandaag